Weet u niet waar u uw automatiseringsinspanningen op moet richten? Hier zijn vijf stappen om aspecten van metaalbewerking te identificeren die automatisering zal verbeteren en enkele mogelijke oplossingen die u zullen helpen resultaten te behalen.
1. Identificeer gebieden waar energie wordt verspild.
De Energy Information Administration (EIA) meldt dat de industriële sector in 2020 verantwoordelijk was voor 36% van het totale Amerikaanse eindverbruik van energie en 33% van het totale Amerikaanse energieverbruik. Apparatuur die in het grote geheel van de operaties misschien onbelangrijk lijkt, kan genoeg energie verspillen om een nieuwe aanpak te rechtvaardigen. Bijvoorbeeld, zelfs kleine motoren die stationair draaien, verbruiken elektriciteit. Een motor van 2 pk verbruikt ongeveer 1,500 watt/uur. Die ene motor die één dag draait, verbruikt 36,000 watt (3.6 kilowatt) aan energie.
Door controlesystemen toe te voegen om processen te monitoren, kan informatie van externe en interne datasets automatisch worden samengesteld. De gegevens worden geanalyseerd om te identificeren waar energieverbruik kan worden geoptimaliseerd. Managementteams kunnen energiepieken, piekuren, weekendgebruik, verspilde uren en meer monitoren. Diagram energiegebruik en -stroom door middel van computermodelleringstechnieken om de energiebasislijn vast te stellen waarmee verbeteringen kunnen worden gemeten. Deze inspanningen helpen ook om de noodzaak te signaleren om achteruitgang in machineprestaties te onderzoeken op basis van parameters die zijn ingesteld om "normale" resultaten te definiëren.
2. Identificeer productieknelpunten en inefficiënties.
Geplande stops in de productie, ongeplande stops en langzame cycli dragen bij aan algehele inefficiëntie. Omdat deze inefficiënties vaak incrementeel zijn, trekken ze niet de aandacht. Misschien maken ze deel uit van oude processen die al jaren op dezelfde manier worden uitgevoerd en soms over het hoofd worden gezien als gebieden die verbetering verdienen.
Material handling-processen zijn de beste kandidaten voor automatisering. Het omzetten van material handling-procedures van handmatige naar geautomatiseerde processen helpt niet alleen om de beperkingen van het personeelsbestand te verlichten, het vermindert ook de downtime en optimaliseert productiecycli. Bijvoorbeeld, het gebruik van transportbanden die zijn ontworpen om de overdracht van materiaal van het ene proces naar het andere te verbeteren, blijkt de productiviteit met wel 60% te verhogen.
3. Identificeer gezondheids- en veiligheidsrisico's.
Verwondingen en ziektes die het gevolg zijn van foutieve procedures of ontoereikende apparatuur ondermijnen het moreel van werknemers en dragen bij aan hogere kosten, waaronder claims voor werknemerscompensatie en proceskosten. Transportbanden, automatische dumpers en apparatuur voor de verwerking van metaalschroot automatiseren handmatige processen om zwaar tillen en blootstelling aan met vloeistof bedekt, vlijmscherp metaalschroot aanzienlijk te verminderen. Gecentraliseerde filtratiesystemen automatiseren vloeistoffiltratie en kunnen ozon injecteren om bacteriën te doden en virussen, schimmels en gisten te voorkomen die gezondheidsrisico's vormen, waaronder dermatitis.
4. Analyseer productkosten.
Directe kosten die verband houden met de productie van onderdelen kunnen ook een kans voor automatisering signaleren. Bijvoorbeeld, kosten die verband houden met smering en gereedschap, die samen gemiddeld 6-8% van de totale verkoop van een onderdeel bedragen, kunnen worden verlaagd door geautomatiseerde oplossingen. Gecentraliseerde vloeistoffiltratie- en recyclingsystemen verwijderen automatisch zwerfolie en zwevende vaste stoffen, controleren bacteriën en passen de concentratie aan voor vloeistofterugwinning en hergebruik. Deze geautomatiseerde systemen kunnen niet alleen de aankoop van vloeistoffen tot 75% verminderen, ze kunnen ook de kosten voor het afvoeren van vloeistoffen tot 90% verlagen. Ze blijken ook de levensduur van gereedschappen tot 25% te verlengen.
5. Identificeer processen die momenteel gecompartimenteerd zijn, maar die gestroomlijnd zouden kunnen worden door consolidatie.
Bewerkingsbewerkingen met discrete stappen voor het verwerken van kleine tot middelgrote volumes metaalschroot kunnen hun back-endprocessen optimaliseren met systemen die meerdere stappen integreren in een of twee oplossingen. Het versnipperen of vermalen van schrootmateriaal op één station, het materiaal overbrengen naar een ander station om de vloeistof van het metaalschroot te scheiden in een centrifuge en vervolgens de verzamelde vloeistof naar een derde station brengen voor filtratie, vereist een operator om de overgang van de ene stap naar de volgende te vergemakkelijken. Dit is inefficiënt.
Volledige chipverwerkings- en brikettensystemen consolideren meerdere stappen in één geautomatiseerd stuk machinerie. Chipverwerkingssystemen versnipperen de spanen tot vloeibare chips, scheiden zwerfmetalen van de chips, spinnen vloeistof van de chips en verzamelen gebruikte vloeistof die naar een geautomatiseerd vloeistoffiltratiesysteem kan worden gepompt voor recycling en hergebruik. Brikettensystemen hebben vergelijkbare mogelijkheden met het voordeel van droge, compacte pucks die aan het einde van het proces worden geproduceerd. De pucks zijn eenvoudig op te slaan en leveren hogere prijzen op bij metaalrecyclers.
Conclusie
Er zijn voldoende automatiseringsmogelijkheden in de metaalbewerking, maar het is belangrijk om verder te kijken dan de front-end productieprocessen. Neem contact op met een totaaloplossingsleverancier van besturingen en back-end verwerkingssystemen om te bepalen hoe automatisering de kosten van uw bedrijf zal verlagen.
Voor meer informatie over PRAB kunt u terecht op prab.com or contact.
